Gisteren zijn we naar het AMC geweest. Bart zag er heel erg tegenop en wilde er eigenlijk niet heen. Maar ja, wat moet dat moet en dus zijn we gegaan. Maar het was een zware gang en Bart moest er later ook echt even helemaal van bijkomen. De oncoloog was erg tevreden. Eindelijk lijkt het een beetje de goede kant op te gaan. Bart is behoorlijk aangekomen, alhoewel hij nog altijd een aantal kilo onder het gewenste gewicht zit. Zijn nek ziet er, dankzij veel inspanningen van de fysio en Bart, ook iets beter uit. Bart heeft elke week twee maal fysio en verder traint hij zijn spieren zo goed en zo kwaad als het gaat bij ADZ. Bart vindt het daar heel prettig en hij wordt daar ook goed begeleid. Inmiddels zitten Arie en ik daar ook en werken we met zijn allen aan onze conditie. Samen lijden, ja gezellig!
Ondertussen was Arie naar Groningen en zag het IJsselmeer er gisteren zo uit. Weg is het ijs weer. De lente kan komen!
En nu maar hopen dat er vandaag géén telefoontjes uit het AMC komen, want dat is wel waar Bart bang voor is. De nieuwe afspraak is pas in mei gelukkig. Om precies te zijn op 21 mei, maar dat weet je maar nooit in het AMC. Afspraken kunnen nog wel eens verschuiven.















n we zien dat er nog genoeg konijnen in de polder rondlopen. Overal waren hun pootafdrukjes te zien.























